Pawełek – jeden na milion

Był piękny sło­neczny majowy pora­nek 2014 roku, gdy nagle wyda­rzyło się to w co sama począt­kowo nie byłam w sta­nie uwie­rzyć. Roz­po­czął się poród.
Ale jak to – pomy­śla­łam – prze­cież to dopiero 26 tydzień ciąży.
Wspo­mi­na­jąc tam­ten dzień mam wra­że­nie, że wszystko trwało jedną krótką chwilę i nawet nie zdą­ży­łam pomy­śleć o kon­se­kwen­cjach tak wcze­snego porodu, a Pawe­łek był już na świe­cie.
Pyta­łam leka­rzy:
– Czy mój syn żyje, czy wszystko w porządku?
– 622 gramy, 33 cm. Jesz­cze żyje, ale jego stan jest kry­tyczny – usły­sza­łam w odpo­wie­dzi, a mój świat obró­cił się do góry nogami.
Kolejne dni dłu­żyły się w nie­skoń­czo­ność. Codzien­nie nowe nie­po­ko­jące infor­ma­cje, strach, nie­pew­ność. Walka o życie!

Pawe­łek jest skraj­nym wcze­śnia­kiem. W pierw­szych dniach po poro­dzie zdia­gno­zo­wano u niego nie­wy­dol­ność odde­chową, dys­pla­zję oskrze­lowo płucną, prze­wle­kłą małopłytkowość, leu­ko­ma­la­cje późną, posocz­nice bak­te­ryjną, nie­do­krwi­stość wtórną i reti­no­pa­tie wcze­śnia­czą. Jakby tego było mało jelitka Pawełka nie wytrzy­mały i doszło do ich pęk­nie­cią. Po cięż­kiej, trwa­ją­cej dłu­gie godziny ope­ra­cji leka­rze stwier­dzili, że jeśli nasz syn prze­żyje to będzie „jed­nym na milion”. I udało się!

Kon­se­kwen­cje tak szyb­kiego wyj­ścia na świat cią­gna się za nami do dziś. Pawe­łek nie mówi, ale potrafi samo­dziel­nie usiąść. Zaczyna takźe racz­ko­wać. Wypra­co­wał to bar­dzo ciężką i mozolną pracą w cza­sie wie­lo­go­dzin­nych, codzien­nych reha­bi­li­ta­cji. Lecz to dopiero począ­tek w walce o powrót do nor­mal­no­ści. Kom­pek­sowe bada­nia w dru­gim roku życia ujaw­niły, że nas syn cie­rpi na MPD i pora­że­nie koń­czyn dol­nych od kolan w dół. Z tego wła­śnie powodu jesz­cze nie cho­dzi (pod­kre­ślam jesz­cze) ale chcę zro­bić wszystko by był samo­dzielny i wie­rzę że mu się uda. Nie­stety sami z mężem nie jeste­śmy w sta­nie udźwi­gnąć tego pro­blemu. Nasz dochód to zasi­łek opie­kuń­czo – pie­lę­gna­cyjny i nie­wy­so­kie wyna­gro­dze­nie męża. Nie prze­lewa się. Każdą wolną zło­tówkę prze­zna­czamy na dodat­kowe pry­watne reha­bi­li­ta­cje oraz spe­cja­li­styczne kon­sul­ta­cje.

Aktu­al­nie Pawe­łek jest pogod­nym i uśmiech­nię­tym chłop­cem. Chce kochać i być kochany! Chce bie­gać za piłką, podry­wać kole­żanki, grać w gry i czy­tać piękne książki! Chce po pro­stu robić to co każde szczęśliwe dziecko.

Jest wiele form lecze­nia mogą­cych pomóc naszemu synowi: Inten­sywne tur­nusy reha­bi­li­ta­cyjne. Koszt jed­nego to ok. 6000 zł. Dobre rezul­taty daje komora hiper­ba­ryczna dostępna w naszym mie­ście. Koszt takiego lecze­nia to 5800 zł. Aby pomóc Paweł­kowi sta­nąć na nogi nie­zbędny będzie pio­ni­za­tor i FN-Wal­ker do nauki cho­dze­nia. Komórki macie­rzy­ste to kolejna szansa dająca nam duże nadzieje. Lecze­nie tego typu nie jest refun­do­wane przez NFZ, a jego sza­cun­kowy koszt to około 100 tysięcy zło­tych.
Są to dla nas kwoty nie­wy­obra­żal­nie wyso­kie i nie jeste­śmy w sta­nie zebrać tak dużych sum pie­nię­dzy sami. Ale wie­rzę w dobro budu­jące lep­szy świat i ufam, że daro­wane powraca ono do nas ze zdwo­joną siłą.
Pro­simy o wspar­cie! Każda nawet naj­mniej­sza kwota jest dla naszego syna realną pomoca.

Pomóc można dokonując wpłaty na konto:

Fundacja Pomocy Dzieciom i Osobom Chorym Kawałek Nieba

31 1090 2835 0000 0001 2173 1374
Kopiuj numer konta

Tytułem:
718 pomoc dla Pawła Gajdy

Wpłaty zagraniczne

Fundacja Pomocy Dzieciom i Osobom Chorym Kawałek Nieba
PL31109028350000000121731374
Kopiuj numer konta

Swift code:
WBKPPLPP

Title:
718 Help for Pawel Gajda

Przekaż 1,5% podatku

Numer KRS
0000382243
Kopiuj numer KRS

Cel szczegółowy 1,5%
718 pomoc dla Pawła Gajdy

Można też pomóc poprzez wpłatę systemem elektronicznym:

PLN